
👉 ประวัติเรือกอและ
➤ เรือกอและ
เป็นเรือที่ใช้กันมากบริเวณภาคใต้ตอนล่าง
คำว่า "กอและ" ในภาษายาวี มีความหมายว่า โคลงเคลง
เรือกอและจึงมีความหมายอันแสดงถึงลักษณะเรือที่มีสภาพโคลงเคลงเมื่ออยู่ในน้ำ
ไม่เคยหยุดนิ่งเหมือนกระแสคลื่นในทะเล ที่มาของเรือกอและ สันนิษฐานว่า เกิดขึ้นก่อนสมัยสุโขทัย
พร้อมๆกับการแผ่ขยายของอิสลามในประเทศไทย และการเข้ามาตั้งรกรากถิ่นฐานในภาคใต้ตอนล่างของมุสลิมเลียบชายฝั่งทะเลอ่าวไทย โดยแหล่งกำเนิดและสร้างสรรค์เรือกอและในภาคใต้ที่ยิ่งใหญ่ในอดีต คือ พื้นที่ในอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
➤ เรือกอและเป็นเรือที่มีความคล่องตัวสูง โต้คลื่นได้ดี ท้องเรือมีลักษณะกลม อันเป็นรูปทรงที่รับกันกับลักษณะของคลื่นในทะเล
👉 ศิลปะลวดลายบนเรือกอและ
➤ ลวดลายต่างๆ ที่อวดโฉมอยู่บนตัวเรือ เกิดจากอิทธิพลจากทั้งสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และบริบททางวัฒนธรรม ที่มีทั้งชาวไทยพุทธ ชาวไทยมุสลิมและชาวจีน จึงเกิดการผสมผสานระหว่างลายไทย ลายจีน ลายมลายู อย่างลงตัวงดงาม
➤ ลวดลายต่างๆ ที่อวดโฉมอยู่บนตัวเรือ เกิดจากอิทธิพลจากทั้งสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ และบริบททางวัฒนธรรม ที่มีทั้งชาวไทยพุทธ ชาวไทยมุสลิมและชาวจีน จึงเกิดการผสมผสานระหว่างลายไทย ลายจีน ลายมลายู อย่างลงตัวงดงาม
➤ การเขียนลวดลายเรือกอและ
จะมีลักษณะการใช้สีที่ฉูดฉาด ซึ่งลวดลายอันวิจิตรนี้เองเป็นเอกลักษณ์ของเรือกอและ
ที่มีการผสมผสานระหว่างศิลปะไทย อิสลาม จีน และศิลปะอื่น ๆ
อันเนื่องมาจากอิทธิพลของสภาพแวดล้อม ได้แก่ ภูมิประเทศ ภูมิอากาศ
และวิถีชีวิตผู้คน ซึ่งสังคมความเป็นอยู่ในจังหวัดแถบชายฝั่งทะเลภาคใต้ตอนล่างนั้น
ประกอบไปด้วยชนชาติ 3 ชนชาติที่อาศัยอยู่ร่วมกันนั่นคือ ชาวไทยพุทธ
ชาวไทยมุสลิม และชาวจีน จิตรกรรมที่ศิลปินไทยมุสลิมวาดตกแต่งเรือกอและนั้น
มีข้อจำกัดในด้านหลักความเชื่อทางหลักศาสนาอิสลาม จึงไม่มีภาพคนร้องรำทำเพลง
หรือลักษณะที่ยั่วยุกามารมณ์ ภาพส่วนใหญ่เป็นภาพสัตว์น้ำ สัตว์หิมพานต์
สัตว์ในจินตนาการจากประเพณี ศาสนา วรรณคดี ศิลปะการแสดง และภาพทิวทัศน์
ประเภทสีที่ใช้ในงานเขียนลวดลายเรือกอและ เป็นสีน้ำมันที่มีขายตามท้องตลาดทั่วไป

➤ เรือกอและถือเป็นเรือประมงที่ยังสามารถขับขานเรื่องราวความเป็นมาของชีวิตผู้คนตามแถบชายฝั่งทะเลของภาคใต้ตอนล่าง
จากอดีตมาจนถึงปัจจุบันได้เป็นอย่างดี ซึ่งสามารถบรรยายถึงวิถีชีวิต ภูมิปัญญา
ค่านิยม ประเพณี ศาสนา ผ่านลวดลาย สี และรูปแบบ
ที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของวิถีชีวิตชาวประมงชายฝั่ง
ถึงแม้ว่ารูปแบบอาจจะเปลี่ยนไปบ้างตามกาลเวลายุคสมัย และกระแสโลกาภิวัฒน์
แต่ก็ยังคงความเป็นเรือกอและ ที่ถูกกล่าวขานในสมญานามว่า “พรานชายฝั่ง”
